Herkent u dit?: het Nederlands voetbalelftal speelt als een natte krant; ziekenhuisvoetbal, patatgeneratie, labbekakkerigheid ten top. ‘We’ verliezen. Knullig of verdiend. Om het even. Na de wedstrijd wordt de aanvoerder geïnterviewd. ‘Onnodig puntverlies; waar lag het aan volgens jou?’, vraagt de verslaggever. Zegt de aanvoerder: ‘We zaten niet goed in de wedstrijd. Hoewel we van tevoren duidelijke afspraken hadden gemaakt. Scherp beginnen. Vooruit verdedigen. Druk houden op de bal. De afvallende bal veroveren. In het begin ging het nog wel aardig, maar we zakten weg’. Het oordeel van de reporter: ‘Jullie waren niet vooruit te branden, het leek wel of jullie volkomen ongemotiveerd waren. Als volgevreten profs die niet bereid waren om voor elkaar een stap extra te zetten’.